EEA_grants@4x

Projekt pt. „Od zmysłu do umysłu” nr EOG/19/K4/W/0018 realizowany jest w ramach Programu Edukacja, korzysta z dofinansowania o wartości 75,5 tysięcy EUR otrzymanego od Islandii, Liechtensteinu i Norwegii w ramach funduszy EOG. 

Celem głównym jest budowanie kapitału wiedzy poprzez współpracę instytucjonalną.

W projekcie zostanie opracowany nowy program kształcenia dla systemu edukacji formalnej i pozaformalnej.

Rezultat pracy intelektualnej to program szkolenia dla nieterapeutów – nauczycieli, pracowników opieki społecznej, rodziców i opiekunów, obejmujący część praktyczną z ćwiczeniami możliwymi do zastosowania w warunkach szkolnych bez użycia specjalistycznych pomocy terapeutycznych. 

Zintegrowane zmysły to sprawne umysły. 

Projekt jest odpowiedzią na potrzebę dostosowania wymagań edukacyjnych do możliwości dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej i rozwoju neuromotorycznego, które powodują problemy w nauce i zachowaniu, trudności w podejmowaniu decyzji i akceptowaniu zmian. 

Konsekwencją zachowań jest niezrozumienie i wykluczenie. 

Projekt stwarza narzędzie dla nauczycieli – nieterapeutów, do zrozumienia podłoża trudności szkolnych i behawioralnych dzieci. 

Korzyścią dla dzieci stworzenie warunków do rozwoju potencjału, co umożliwi im w przyszłości pełne włączenie w życie społeczne i zawodowe.

Często zadawane pytania

Fundusze EOG i fundusze norweskie – Wspólnie działamy na rzecz Europy zielonej, konkurencyjnej i sprzyjającej integracji społecznej.

Co?

Islandia, Liechtenstein i Norwegia zapewniają 2,8 miliarda euro w ramach wsparcia dla 15 państw członkowskich UE i EOG z Europy Środkowej i Południowej i obszaru Morza Bałtyckiego w okresie 2014–2021.

Dlaczego?

Podstawą funduszy EOG i funduszy norweskich jest porozumienie EOG.

Na mocy tego porozumienia Islandia, Liechtenstein i Norwegia działają na rynku wewnętrznym UE. 

W porozumieniu tym określono wspólny cel, jakim jest wspólna praca na rzecz ograniczenia nierówności społecznych i ekonomicznych w Europie.

W tym celu darczyńcy utworzyli fundusze EOG i fundusze norweskie.

Gdzie?

Państwami-Beneficjentami są Bułgaria, Chorwacja, Cypr, Republika Czeska, Estonia, Grecja (tylko funduszy EOG), Węgry, Łotwa, Litwa, Malta, Polska, Portugalia (tylko funduszy EOG ), Rumunia, Słowacja i Słowenia.

Jakie obszary?

Za pomocą funduszy EOG i funduszy norweskich Islandia, Liechtenstein i Norwegia chcą przyczynić się m. in. do polepszenia wzrostu i zwiększenia zatrudnienia, rozwiązania problemów związanych ze zmianami klimatu i zależnością energetyczną, a także ograniczenia ubóstwa i wykluczenia społecznego.

Kto?

Beneficjentami są władze lokalne, regionalne i krajowe, instytucje edukacyjne i badawcze, studenci, nauczyciele i naukowcy, organizacje pozarządowe, małe i średnie przedsiębiorstwa oraz partnerzy społeczni.

Więcej informacji:

www.eeagrants.org

www.norwaygrants.org

Wspólnie działamy na rzecz Europy zielonej, konkurencyjnej i sprzyjającej integracji społecznej.

WYNIKI BADAŃ PRZEPROWADZONYCH W SZKOŁACH -PARTNERACH

Na podstawie opracowanego kwestionariusza diagnostycznego w szkołach – partnerach przeprowadzone zostały badania mające na celu wyłonić trudności z jakimi zarówno dzieci jak i nauczyciele borykają się w procesie edukacyjnym.

Do porównania wybrano te pozycje z kwestionariusza, które generowały różnice w wynikach między szkołami na poziomie przynajmniej 20%. Są to:

  1. Błędy ortograficzne i motywowane fonetycznie – ten problem występował w szkole w Chojnicach częściej. Błędy popełniało 98% badanych dzieci, podczas gdy w Słupsku było to 48%. Przy błędach motywowanych fonetycznie było to odpowiednio 66% (Chojnice) i 34% (Słupsk).

  2. Trudności z czytaniem w postaci: odnalezienia miejsca podczas czytania, mylenia wersów, bólu głowy podczas czytania – częściej dotyczyły badanych uczniów ze szkoły w Słupsku. Były to odpowiednio wyniki 34% i 18%, przy wynikach 10% i 0% dla szkoły w Chojnicach.

  3. Trudności z wyobraźnią przestrzenną najbardziej różniły dzieci z badanych szkół – prezentowało je 88% dzieci ze Słupska i 46% dzieci z Chojnic.

  4. Problemy z pisaniem (nie mieszczenie się w liniaturze, przestawianie, odwracanie, opuszczanie liter, męczliwość ręki piszącej) – częściej dotyczyły dzieci ze szkoły w Chojnicach – 42%/18%, 46%/8%, 56%/18%, 66%/34%, 32%/12%.

  5. Zapisywanie cyfr w odbiciu lustrzanym częściej dotyczyło uczniów ze szkoły w Chojnicach (44% przy 0% uczniów ze Słupska). Pozostałe trudności z zapisywaniem i odczytywaniem cyfr również częściej występowały w szkole w Chojnicach, jednak różnice te nie przekraczały 20% w porównaniu ze Słupskiem.

  6. Wyniki wskazujące na zaburzenia koncentracji uwagi i nadruchliwość były podobne w obu szkołach – w Chojnicach 20% więcej uczniów wykazywało zaburzenia koncentracji (czas koncentracji krótszy niż normy rozwojowe) niż w Słupsku, z kolei w Słupsku częściej obserwowano kręcenie się na krześle (o 14% dzieci więcej niż w Chojnicach).

  7. Impulsywność pod postacią udzielania odpowiedzi przed doczytaniem pytania do końca częściej była widoczna w grupie uczniów z Chojnic.

  8. Wkładanie przedmiotów lub palców do ust przeważało wśród uczniów ze szkoły w Słupsku.

  9. Zaburzenia posturalne widoczne były w obu grupach, różnice dotyczyły przejawów np. uczniowie z szkoły w Słupsku częściej mieli problemy z niewłaściwą postawą, a dzieci z Chojnic częściej myliły strony ciała i podpierały głowę podczas pisania.

  10. Trudności emocjonalne (agresja, niska motywacja do nauki, niska samoocena, bierność i wycofanie, niska odporność na frustrację, nieprzewidywalne wybuchy emocji) znacznie częściej obserwowano wśród badanych uczniów ze Słupska (różnice powyżej 20%).

Wyniki przedstawiono i przedyskutowano z partnerem projektu – Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną „Trampolina”. Ustalono wspólne wnioski:

  1. Różnica w wynikach dotyczących problemów z wyobraźnią przestrzenną może wynikać z różnej ilości doświadczeń ruchowych dzieci ze Słupska i Chojnic. Wydaje się, że mniejsze miasto lub wieś daje dzieciom lepsze warunki do rozwoju ruchowego. Dzieci te częściej bawią się na powietrzu, rzadziej są przez rodziców wożone samochodem, a częściej muszą same pokonywać drogę do szkoły, sklepu itp., dzięki czemu w sposób naturalny rozwijają orientację w terenie i wyobraźnię przestrzenną.

  2. W obu badanych szkołach dzieci prezentowały objawy nadruchliwości, co zdaniem Poradni może wynikać z regulaminów szkolnych, które zabraniają np. biegania i nie pozwalają na rozładowanie energii oraz zaspokojenie naturalnej dla dzieci potrzeby ruchu.

  3. Dzieci ze szkoły w Słupsku wykazywały mniejsze nasilenie trudności w nauce (czytanie, pisanie ortografia), co może wynikać z lepszej dostępności różnych form terapii, zajęć wyrównawczych w większych ośrodkach miejskich.

  4. Z drugiej strony nasilenie trudności emocjonalnych wśród dzieci ze Słupska może wynikać z odczuwania większej presji na osiąganie dobrych wyników w nauce ze strony rodziców. Dzieci te mogą być również przeciążone zbyt dużą ilością zajęć pozalekcyjnych i wyrównawczych.

  5. Dyrektor Poradni zwróciła również uwagę, że większość informacji w szkole jest przekazywana kanałem słuchowym, co przy coraz bardziej powszechnych problemów dzieci z uwagą słuchową przyczynia się do powstawania trudności w nauce.

  6. Przedyskutowano również kwestię przygotowania nauczycieli do radzenia sobie z wymienionymi problemami dzieci. Dyrektor Poradni „Trampolina” szacuje, że około 50% nauczycieli nie radzi sobie z tymi kwestiami (informacje zebrane od rodziców zgłaszających się na diagnozę z dzieckiem). Zdaniem p. Dyrektor może to wynikać z organizacji kształcenia nauczycieli – podział na studia licencjackie i magisterskie powoduje de facto konieczność przerobienia 5-letniego zakresu materiału w zaledwie trzy lata. Dodatkowym utrudnieniem jest brak praktyk organizowanych przez uczelnię. Studenci pedagogiki sami szukają miejsc, w których mogą odbyć praktyki, co wiąże się z ryzykiem, że trafią do szkoły, która nie nauczy ich praktycznych rozwiązań w pracy z dzieckiem z trudnościami w uczeniu lub zachowaniu. Fakt ten tym bardziej utwierdził w przekonaniu partnerów Projektu o zasadności opracowywania i prowadzenia szkoleń dla nauczycieli.